Przepisy gry w piłkę nożną są wszystkim doskonale znane. Mało kto jednak wie, że na przestrzeni lat sport ten był znacząco modyfikowany, przez co obowiązujące współcześnie zasady mają niewiele wspólnego z pierwotną wersją dyscypliny.

Jak początkowo wyglądała gra w piłkę nożną?

Za pierwsze lata tworzenia zasad uprawiania tej dyscypliny sportu uznaje się lata 50. XIX wieku. Wówczas w Cambridge w Wielkiej Brytanii ustalono podstawowe przepisy, które obowiązywały wszystkich uczestników meczu. Do dziś jednak wiadomo, że najważniejsza z nich zabraniała dotykania piłki rękami, natomiast pozostałe nie zostały spisane i zaginęły w mrokach historii. Najważniejszą kwestią było jednak stopniowe oddzielanie się piłki nożnej od rugby. Kolejne lata skutkowały wprowadzeniem zasad dotyczących zakazu kopania przeciwnika, konieczności zmieniania stron boiska po każdej bramce. Co ciekawe dopiero w 1866 roku wprowadzono przepis, który może współcześnie szokować. Od tego momentu dozwolone bowiem było podawanie piłki do przodu, a nie jak dotychczas – tylko do tyłu i do boku. Druga połowa XIX wieku naznaczona była stopniowym kreowaniem poszczególnych zasad, które dziś uznawane są za całkowitą podstawę dyscypliny. Mowa tutaj o wprowadzeniu całkowitego zakazu dotykania piłki ręką, wprowadzeniu do meczu piłkarskiego sędziego, przyznawaniu rzutów rożnych oraz obligatoryjnej obecności poprzeczek w bramkach. Pierwsze pięć dekad uprawiania piłki nożnej były zatem diametralnie inne niż współczesna wersja tego sportu.

Profesjonalizacja piłki nożnej

W roku 1886 powstaje pierwsza organizacja, która ma w założeniu tworzyć i sprawować pieczę nad zasadami gry w piłkę nożną. Mowa tutaj o Międzynarodowej Radzie Piłkarskiej, która stanowiła wówczas funkcję podobną do tej, jaką obecnie ma FIFA. Następnie wprowadzano stopniowo nowe zasady, między innymi możliwość usunięcia zawodnika z boiska w przypadku nierozważnego zachowania, wykonywanie rzutów karnych z odległości około 11 metrów oraz dokładną liczbę zawodników, którzy jednocześnie mogą przebywać na boisku. Interesującym faktem jest to, że wcześniej plac do gry w piłkę nożną był znacznie większy, a sam mecz mógł trwać mniej lub więcej niż 90 minut. Na początku XX wieku wytyczono również dokładne wymiary pól bramkowych i karnych, a bramkarz mógł dotykać piłkę ręką wyłącznie w obrębie swojego obszaru. Kluczową datą jest rok 1925, kiedy to zmodyfikowana została obowiązująca zasada o spalonym – od tego momentu „gwizdano” wyłącznie w przypadku wysunięcia przed zawodnika atakującego przynajmniej dwóch zawodników zespołu broniącego. Trudno w materiałach źródłowych znaleźć dokładną datę wprowadzenia spalonego, jednak przyjmuje się, że wynika ona z korzeni piłki nożnej wywodzących się z dyscypliny rugby.

Zobacz także: https://start.elblag.pl/

Czasy współczesne

Modyfikacje przepisów są obecne po dziś dzień. Dopiero pod koniec lat 50. XX wieku dopuszczono możliwość dokonywania zmian w trakcie meczu, a na meksykańskim mundialu w 1970 roku po raz pierwszy pojawiły się kartki. Rok 1995 przyniósł zmianę w postaci rozszerzenia ilości zmian do trzech, natomiast tuż przed mundialem w RPA wprowadzono obecność sędziów zabramkowych. Z tego ostatniego pomysłu szybko się wycofano, jednak na stałe przyjęły się technologie „goal-line” oraz VAR. Piłka nożna wciąż ewoluuje, dlatego kwestią czasu będzie konieczność aktualizacji historii przepisów gry w piłkę nożną o kilka nowych rozdziałów.

[ARTYKUŁ SPONSOROWANY]